ما این روز هاحتی از نفس کشیدن هم خسته می شویم .

هی می رویم یک گوشه ی دنج و تنها به دو عدد از اشکهایمان اجازه می دهیم که تالاپ تالاپ بیفتند پایین بقیه را می فرستیم تو و صورتمان رامثل دزد ها تند تند پاک می کنیم .و چون هیچ کار دیگری هم نداریم می رویم ببینیم خواهر کوچکمان به کشیدن مو لگد یا هر نوع خدمات دیگری نیاز دارد یا نه . (البته ما زورمان از او کمتر است)

وهی تند تند بغض مان را با انواع خوراکیها می جویم.و هی روز نامه می گیریم جلوی صورتمان .وپشتش به شما فکر می کنیم.

بله. ما این روز ها اینگونه هستیم.